Üstün
Hassasiyet:
 
Duygusal
zekânın
en
zarif
kıyafeti

„Üstün hassas insan her ne kadar yoğun bir şekilde duygusal, narin ve kırılgan olsa veya görünse bile,

aynı zamanda o kadar da güçlü bir kişiliğe sahiptir.“

Yazan: Çiğdem Gül

1 Temmuz 2017

Görsel / Picture thanks to © Oscar Picazo (Las Vegas/ USA)

Üstün Hassasiyet:

Duygusal zekânın en zarif kıyafeti

Çoğunluğa nazaran daha duyarlı, uyanık, zengin ve canlı bir zihine sahip misiniz?

İleri seviyede empati ve anlayış kabiliyetine sahip misiniz?

Başkalarına karşı son derece hassas mısınız? „Herkesin içsel dünyasını, derdini, acısını, daha önce yaşadıklarını ve niyetini yanılmadan çabuk hissediyorum ve bunu sorgulamaya bile ihtiyaç duymuyorum” diyor musunuz?

Bazı insanlar yağmurdan sadece ıslanırken, siz yağmuru hisseder misiniz?

Sanal dünyada bile mesajlarda, dialoglarda ve tartışmalarda karşınızdakinin yazdıgı cümlelerin, hatta harflerin, arkasındaki asıl duyguyu, niyeti ve gerçeği doğru hisseder misiniz? Çevrelerinizdeki insanların ruh halini sezgileriniz ile çabuk anlayabilir misiniz? “Sezgilerim çok kuvvetlidir; çünkü ben söylenenleri değil, hissettiğim alt yazıyı ve enerjiyi okurum” diyor musunuz?

Karmaşık iç dünyanızda hissî derinlik yaşıyor musunuz?

Daha çok sessiz sakin mekanlarda bulunmayı, doğayla baş başa kalmayı, yıldızlarla oynamayı, sakin müzik dinlemeyi veya meditasyon yapmayı mı tercih ediyorsunuz?

Çok kalabalık ortamlardan ve gürültüden hoşlanmıyor musunuz?

Kendinizi hayatta tek başına değil, ama genelde yalnız hissediyor musunuz?

Yolda yaralı bir güvercin veya sokakta aç kalmış kedi gördüğünüzde/bulduğunuzda, bundan derinden etkilenip, hüzünlenir misiniz? Hatta günlerce kendinize gelemeyip, üzüntüden yataklara düşer misiniz?

Duygusal anlamda çok güçlü olmanıza rağmen, çevreniz sizi yoğun duygusallığınızdan, narin olmanızdan, incinmenizden ve herhangi bir kelime veya negatif jestten derinden etkilenmenizden dolayı sizi zayıf veya aciz birisi olarak mı algılıyor?

Aşk, şevk, istek ve içten gelen gayretiniz yüksek seviyede mi?

„Ben kendimi bu dünyada genelde yanlış ve yabancı hissediyorum. Kendimi diğer insanlardan farklı görüyorum“ diyor musunuz?

Duyularda aşırı hassasiyet (renkler, sesler, kokular vs. üzerinde) var mı?

Evrende güzel olan her şeye tutulur musunuz? Güzellikler diye tanımladığıniz her şeyin yakınında mı olmak istersiniz?

Her şeyi – doğayı, şiiri, edebiyatı, hayvanları ve ince bir yaprağı bile – hissedebildiğiniz için, bunların güzelliği sizde hayranlık yaratıyor mu?

Sanat ile ilgileniyor musunuz? Sanata, sanat yapan her şeye büyük bir saygı ve hayranlık duyar mısınız?

Toplumun adalet ve doğruluk gibi yüksek ihtiyaçlarıyla ilgileniyor musunuz? Yüksek ahlâkî özelliklere sahip misiniz?

Oldukça vicdanlı ve sorumluluk sahibi misiniz?

“Haksızlığa ve hukuksuzluğa asla tahammül edemem!” diyor musunuz? Yüksek düzeyde adalet duygusuna sahip misiniz?

Aşırı durumlarla yüksek kalitede baş edebiliyor musunuz?

Kendi kontrolleriniz dışında vahşet içeren sahnelere maruz kalmamak için televizyon izlemez, haberlere bakmaz ve gazete okumaz mısınız?

Tüm dünyanın yükünü kendi omuzlarınızda mı hissediyorsunuz?

“Düzenli olarak kendime dinlenme fırsatı yaratma ihtiyacı duyuyorum” diyor musunuz?

Listedeki soruları evet olarak cevaplayabiliyorsanız, muhtemelen üstün hassas bir kişilige sahipsinizdir.

“ÜSTÜN ZEKA” ve “ÜSTÜN YETENEK” gibi terimlerin yanısıra, her kültürde ve toplumda “ÜSTÜN HASSASİYET” de bulunmaktadır. Üstün hassasiyet, dünyayı daha sahici, daha duyarlı ve daha samimi bir bakış açısı ile, yani tüm kalbiyle gören bir insanın yansımasıdır. Üstün hassas birey kendi ışığına sahiptir.

Üstün hassasiyet (ingilizce: Highly Sensitive Person = HSP / Almanca: Die Hochsensibilität, der Hochsensible) yeni bir keşif değildir ancak tarih boyunca yanlış anlaşılmıştır. ABD’li psikolog Dr. Elaine Aron (PHD: Doktora) 1991 yılında yaptıgı bir araştırma sonucuna göre, toplumun yaklaşık %20’si üstün hassas kişilerden oluşuyor. Bu sonucu 1996´da yayımladıgı “The Highly Sensitive Person” adlı kitabinda paylaşmıştı. Ve bu doğuştan gelen özellik kadınlar ve erkekler arasında eşit şekilde dağılmış durumda. Elaine Aron ve takımı, empatların beyinlerinde, bazı belirgin durumlarda duygularını güçlü bir şekilde tetikleyen, fiziksel veri bulmuşlar. Dr. Aron ekibinin bulgularını şöyle dile getiriyor: “Beynin farkındalık ve duygu ile ilgili olan kısmında, özellikle empatik hislerle bağlantılı olan bölümünde, 12 saniye boyunca üzgün ya da mutlu yüz resimleri izleyen yüksek oranda hassas kişilerin beyinlerinin ilgili bölümlerinde daha az hassas kişilere oranla daha fazla kan akışı ve yüksek aktive gerçekliyor.” Oldukça hassas bir insan olmak, empati ve önsezi özelliklerinin çok gelişmiş olması anlamına da gelir. Hassasiyeti ve duygusal zekası fazla yüksek olan bu kişilerin nörolojik olarak sinir sistemi oldukça hassasdir ve sinir hücreleri hiperaktif şekilde çalışıyor. İşte tüm o duygusallıkların sebebi buradan kaynaklanıyor. Bu yüzden gürültüden, kalabalıktan, zaman baskısından çok çabuk ve fazlaca etkileniyorlar. Bu nörolojik özellik her düzeyde – emosyonlar da dahil olmak üzere – daha derin bir algılayışı yol açıyor. Uyaranları filtrelemede zorlanıyorlar. Bu kişilerin kendilerine, başkalarına ve çevrelerine yönelik farkındalıkları oldukça yüksek. Sinir sistemi kendilerininki gibi üstün hassas olmayan, toplumun %80’ine uyum sağlamakta zorlanıyorlar. Ne kadar zor olsa da, toplumla uzlaşmayı, çevrelerine adapte olmayı öğrenmeleri gerekiyor.

Pek çok insan hassasiyeti kusur ya da bir engel olarak görür, çünkü hassas insanların toplum içinde nasıl davranacağina dair çok katı kuralları yoktur. Kendileri daha şefkatli ve daha affedicidirler.

Bu kişilerin duyguları da kolayca zedelendiği için etraftakiler onlara genelde “güçlü olmalarını” öğütler. Üstün hassas insan her ne kadar yoğun bir şekilde duygusal, narin ve kırılgan olsa veya görünse bile, aynı zamanda o kadar da güçlü bir kişiliğe sahiptir.

Yüksek hassasiyet demek, aynı zamanda fiziksel hassasiyet de demektir. Üstün hassas bireylerin acıya dayanma eşikleri çok daha düşüktür: Üzerlerindeki kıyafet bile bazen canlarını yakabilir.

Üstün hassas birey bir gündüz düşçüsü olduğundan, kendisi stediği an mutlu ve huzurlu dünyasına çekilir ve orada saatlerce düşlere dalar. Çünkü kendi dünyasında sadece güzel şeyler yaratır ve onlara tutunur.

Üstün hassas birey daima ezilenlerin yanındadır. Sanki bu onun görevidir. Bir yerde biri ile dalga mı geçiliyor, biri haksızlığa mı uğruyor, biri acı mı çekiyor; bu kişiyi aramasına bile gerek yoktur. Hemen o kişiyi görür ve onu korumasına alır.

Üstün hassas birey özgür ruhludur. Ayrıca onun doğası sadece gerçeği aramak için yaşar. Başka bir deyişle gerçek olmayan, samimi olmayan her şeye karşı duygusal bir tepki hisseder. Ona yalan söylemeniz çok zordur, inanmış gibi yapar, sizi bununla bile yüzleştirip kırmak istemez. Elbet doğrunun ortaya çıkacağına inancı tamdır.

Sezgileri çok kuvvetlidir; çünkü o söylenenleri değil altta yatan enerjiyi okur. His olarak hisseder ve siz de, onun içine doğanların olacağını belli bir süre içerisinde edindiğiniz deneyimle bilirsiniz. Birçoğu bu sebeple spiritüel alana kayar.

Üstün hassas bireyi, olmadığı bir şeye dönüştürmeye çalışmak ve hatta ‘normalleştirmek’ için uğraşmak yanlış bir tutumdur. Bu özel insanlarin bu özel karakter yapılarını olduğu gibi kabul etmeli ve bu yoğunluktaki bir duygu ile hayatlarını yaşamanın bir talihsizlik değil, Allah vergisi bir lütuf olduğunu görmelerini sağlamalıyız.

© Çiğdem Gül

Der Beitrag ÜSTÜN HASSASİYET – Duygusal zekânın en zarif kıyafeti erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

Bild / Picture „African festival in Austria 2018″ thanks to © Christina Karagiannis (Greece & Austria)

Interview Teil 1 findest du unter: GAMBIA: Tormenta Jobarteh im Interview – Teil 1

GAMBIA: Tormenta Jobarteh im Interview – Teil 2

Von Çiğdem Gül 

05. Juli 2019 

Çiğdem Gül: Im westafrikanischen Land Gambia war Yahya Jammeh von 1996 bis Mitte Januar 2017 Staatspräsident. In seiner 22-jährigen Diktatur warst du auch als Opfer betroffen. Kannst Du uns bitte mehr darüber erzählen?

Tormenta Jobarteh: Der Diktator Yahya Jammeh hat über 20 Jahre das Land Gambia terrorisiert. Unter diesem Regime wurden viele Menschen zum Opfer. Journalisten, die sich trauten, die regime-konträren und wahren Geschehnisse zu verfassen und zu veröffentlichen, wurden in Gefängnissen eingesperrt oder getötet. Politische Gefangene verurteilte der Diktator Yahya Jammeh gnadenlos zum Tod. Mein Haus, das ich über einen Zeitraum von 6 (!) Jahren selbst gebaut hatte, wurde mir weggenommen. Der Diktator hatte sich das Landstück für sich selbst ausgesucht und eine Nachricht am Haus hinterlassen, dass ich binnen drei Tagen ausgezogen sein muss, da der ganze Landstrich nun für den Präsidenten reserviert sei. Drei Tage später waren die Bulldozer gekommen und hatten alles zerstört.

Das war einer der großen Katastrophen in meinem Leben.

Ein Jahr später wurde er unter dem Druck der afrikanischen UN abgewählt und musste Gambia verlassen. Für mich leider ein Jahr zu spät.

Çiğdem Gül: Das ist ja h_e_f_t_i_g !!!

Das muss eine sehr schwere Zeit für dich gewesen sein. 

Umso mehr freue ich mich, dass du diese schreckliche Zeit – auch mit der Unterstützung deiner großen Familie in Gambia – überwunden hast und heute wieder strahlen kannst. 

Darf ich fragen, wie es zu der Gründung deiner Band „Jobarteh Kunda“ kam?

Im Jahr 1995 wurden wir von italienischen Touristen eingeladen, in Italien eine kleine Tour zu spielen. Als wir nach Deutschland kamen, hatten wir Musiker aus der Karibik und Guinea kennengelernt, und es hatte einfach zu der Zeit alles gepasst, und die Band `Jobarteh Kunda´ wurde 1995 geboren. Sehr schnell wurden wir eine Einheit und hatten unseren ersten Plattenvertrag bekommen und unsere erste CD Abaraka aufgenommen. Zur gleichen Zeit fing ich auch an, meine Kinderprogramme mit Geschichten erzählen und Musik in den Schulen aufzubauen.

Nun 25 Jahre später blicke ich zurück und bin sehr glücklich, eine tolle Karriere bis heute gehabt zu haben. Bisher habe ich 10 Records aufgenommen und ein Buch veröffentlicht. Mit Ausnahme von Australien, hatte ich auf allen Kontinenten auf Konzerten gespielt. Highlights waren auch u. a mit Miriam Makeba und vielen andern berühmten Musikern die Bühne geteilt zu haben. Auch einige Auszeichnungen haben mir geschmeichelt. Die Liste der Erlebnisse ist zu lang, um alles aufzuführen…  und ich bin sehr dankbar für alles Erlebte. Im Moment sind wir wieder unterwegs, um unsere Neue CD Teriya (Freundschaft) zu promoten.

Çiğdem Gül: Ich lebe seit meiner Kindheit als Migrantin mit muslimischem Hintergrund in einem mehrheitlich christlichen Deutschland. Tormenta, du hast als Christ 25 Jahre lang in einem afrikanisch-muslimischen Land Gambia gelebt. Also die umgekehrte Situation. Integrationsdebatten bei afrikanischen Ureinwohnern, die dich adoptiert haben, spielten sicherlich keine Rolle. Umso besser muss es gewesen sein – so stelle ich mir das gerade vor -, wenn ohne Tamtam, ohne große Diskussionen und ohne Vorurteile die gelingende Integration einfach nur geschieht, weil beide Seiten sich als Mensch begegnen. Also „Von Fremdenfeindlichkeit keine Spur“, sagtest Du einmal. Erzähle uns bitte von deiner Integration und vom Verständnis über Integration der gambianischen Ureinwohner.

Tormenta Jobarteh: Die Menschen in Gambia sind sehr offen für alle, die in Ihr Land kommen. Um sich zu integrieren, muss man auf die Menschen zugehen. Und wenn man das mit dem Herzen macht, nehmen einen die Menschen in Gambia gerne auf, weil dort die Gastfreundschaft wie in vielen muslimischen Ländern sehr wichtig ist. Ich persönlich habe in Gambia nie Fremdenfeindlichkeit erlebt. Die Menschen sind mir immer offen begegnet und haben mich mit Respekt behandelt. 

Ich fühle mich in erster Linie als Griot, der einer afrikanischen Tradition angehört. Ich bin sozusagen ein bayerischer Afrikaner. :-) In meiner Karriere habe ich gelernt, meinen eigenen Weg zu gehen, egal wie andere mich sehen oder mich sehen wollen. Ich bin der, der ich bin.

Bild / Picture „African festival in Austria 2018″ thanks to © Christina Karagiannis (Greece & Austria)

Humphrey Cairo (Aruba/Germany), Mitglied der Band „Jobarteh Kunda“

Storytelling, Afrobeat, Jazz, Reggae und Latin: Eine musikalische Reise afrikanischer und karibischer Musik, die die Seele berührt.

Çiğdem Gül: In der orientalischen – und vor allem in der türkischen – Welt ist Nasreddin Hodscha mit seinen Geschichten eine prägende historische Figur.

(Zitat Wikipedia: Nasreddin Hodscha ist der Name des prominentesten Protagonisten humoristischer prosaischer Geschichten im gesamten türkisch-islamisch beeinflussten Raum vom Balkan bis zu den Turkvölkern Zentralasiens. Seine historische Existenz ist nicht gesichert; es wird angenommen, dass er im 13./14. Jahrhundert in Akşehir im südwestlichen Antolien gelebt hat)

Über einen Satz von dir denke ich seit längerem nach: Du hattest mir vor einigen Monaten erzählt, dass die Geschichten von Nasreddin Hodscha in weiten Teilen Afrikas bekannt sind. Wooow!!! Das ist ja unglaublich! Wie kommen die Afrikaner auf die Geschichten von Nasreddin Hoca?

Tormenta Jobarteh: Obwohl nicht in allen Teilen Afrikas die Geschichten von Nasreddin Hoca bekannt sind wie im Orient, lieben die Afrikaner diese Geschichten. Als Erzählkünstler habe ich in Gambia vor meinem jeweiligen Publikum schon unzählige Male die Geschichten von Nasreddin Hodscha erzählt und erhielt begeisterte Rückmeldungen. In Afrika gibt es ursprünglich ähnliche Weisheitsgeschichten, wie z. B. die Spinne Anansi, die ursprünglich aus Ghana kommt.

Çiğdem Gül: Da wir bei unserem Gespräch schon mal in der türkischen Welt angekommen sind, möchte auf mein nächstes Thema und Frage kommen:

Orhan Veli Kanık gehört zu den bekanntesten Dichtern in der Türkei. Er schrieb unter anderem ein Gedicht über das schöne Wetter und verbindet darin seine Leidenschaft zu Natur mit seiner Leidenschaft zum Leben. Die deutsche Übersetzung stammt von Yüksel Pazarkaya. 

Schönes Wetter

Mich hat dieses schöne Wetter verdorben.
Bei so einem Wetter
Gab ich mein Amt bei der Wohlfahrt auf,
Das Rauchen gewöhnte ich mir bei so einem Wetter an,
Bei so einem Wetter verliebte ich mich.
Brot und Salz nach Hause zu bringen
Vergaß ich bei so einem Wetter,
Und meine Krankheit zu dichten
Kam immer bei so einem Wetter.
Mich hat dieses schöne Wetter verdorben.

Beni bu güzel havalar mahvetti

Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum;
Eve ekmekle tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.

.

Orhan Veli Kanık

Ich möchte dir sagen, warum ich jetzt auf das Gedicht von Orhan Veli Kanık komme. Wir, also viele türkische Migranten in Deutschland, kokettieren und klagen uns über das schlechte Wetter in yavrum Deutschland. Sobald wir ein Fuß in die Türkei setzen, vermissen wir sogar den ungeliebten oder verhassten Regen in Deutschland. In Gambia wiederum gibt es nicht nur den normalen Regen, sondern eine ausgeprägte Regenzeit und Trockenzeit. Das Klima dort ist tropisch. Wie wirkt das Wetter in Gambia auf deine Seele und auf deine Kreativität als Künstler aus?

Tormenta Jobarteh: Ich bin ein Sonnenmensch und das Wetter in Afrika ist genau meins. Ich habe eher Probleme mit dem schlechten Wetter und dem langen Winter in Deutschland. Immer, wenn die Sonne scheint, fühle ich mich gut.

Çiğdem Gül: Deine bayerische und afrikanische Kultur hattest du einige Jahre mit spanischer Liebe zelebriert. In meinen Augen hattest du damals mit dieser Kombination bereits den kulturellen Nirvana- Vielfalt erreicht.

Tormenta Jobarteh: Ja, meine erste längere Beziehung war mit einer Frau aus Las Palmas/Spanien. Ich bin nun seit 25 Jahren mit meiner jetzigen Ehefrau Lia zusammen, und wir haben zwei Kinder gemeinsam großgezogen. Meine Tochter Yasmin ist auch Musikerin und Tänzerin. Sie ist Mitglied in meiner Band „Jobarteh Kunda“. Mein Sohn ist ein erfolgreicher Patissier. Seit zwei Jahren bin ich nun auch Großvater, was mich sehr glücklich macht. Der Kreislauf des Lebens schließt sich bei mir.

Alle Kulturen, die ich bisher näher kennenlernen durfte, haben mein Leben bereichert.

Hochzeitsbild: Tormenta Jobarteh mit Ehefrau Lia  / Wedding photo: Tormenta Jobarteh with his wife Lia 

Picture thanks to © Tormenta Jobarteh (Germany & Gambia) 

Çiğdem Gül: Meine Cousine heiratete einen Mann mit schwarzafrikanischen Wurzeln. Für mich stellt sich eine bilinguale Beziehung und Ehe – auch diese Konstellation – kein großes Problem dar, jedoch glaube ich, dass für meine Elterngeneration die Differenz zwischen der türkischen und afrikanischen Kultur sehr groß gewesen sein muss. Rückblickend betrachtet: Nicht einmal die Gemeinsamkeit von Nasreddin Hodschas Geschichten konnten diese Ehe mit Kind retten. Beide sind mittlerweile geschieden. Ich möchte dich fragen, welche Gemeinsamkeiten oder Unterschiede bei einer Beziehungskonstellation zwischen einer bayerischen und afrikanischen, z. B. gambianischen Partner gibt.

Tormenta Jobarteh: Ich denke, es ist immer schwer, wenn zwei verschiedene Kulturen sich verheiraten. Aber es hängt natürlich von der Offenheit und vom Bewusstsein des jeweiligen Partners ab. Ohne Respekt, Liebe und Offenheit für das andere kann es halt auch nicht funktionieren.

Bild / Picture „African festival in Austria 2018″ thanks to © Christina Karagiannis (Greece & Austria)

Band „Jobarteh Kunda“: Yasmin Jobarteh, Tormenta Jobarteh, Humphry Cairo & Felix Occhionero

Çiğdem Gül: Was bedeutet Kunst, Erzählkunst, Kultur und Musik für dich? Welchen Stellenwert hat Kunst und Kultur in Afrika?

Tormenta Jobarteh: Für mich persönlich machen die `Griots´ in erster Linie die Kunst und die Musik aus, die die afrikanische Kunst am Leben erhalten. In Afrika begleiten die Kunst und der Tanz in all´ ihren Facetten und Ritualen das gesamte Leben der Menschen.

Çiğdem Gül: Wann bist du nach Deutschland zurückgekehrt?
Was hat sich nach Deiner Rückkehr nach Deutschland für Dich innerlich und äußerlich verändert?

Tormenta Jobarteh: Meine eigentliche Rückkehr nach Deutschland fand im Jahr 1995 statt. In der Zeit  lernte ich auch meine Frau kennen. Seitdem lebe ich in beiden Welten, in Deutschland und in Gambia, die mir beide sehr vertraut sind.

Im Leben bleibt nichts wie es ist. Und so unterliegt alles immer einer ständigen Veränderung. die ich persönlich als sehr spannend empfinde.

Çiğdem Gül: Lieber Tormenta, schön, dass du derzeit wieder in Deutschland bist und wir dieses Gespräch führen konnten. Herzlichen Dank!

© Çiğdem Gül

Gründerin & Moderatorin
des Interkulturellen Netzwerkes für Hochbegabte

Diplom-Ökonomin

Change Management Consultant

Business Coach

Online Marketing Managerin

Freie Journalistin

Tormenta Jobarteh

Webseite: www.jobarteh-kunda.de

Facebook: https://www.facebook.com/tormenta.jobarteh

Siehe: YouTube- Kanal: Jobarteh Kunda

Siehe bei YouTube die Videos zu dem Band „Jobateh Kunda“, z. B. den Song „Ka Seri“.

Der Beitrag GAMBIA: Tormenta Jobarteh im Interview – Teil 2 erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

Aşk üzerine değil ama aşkla ilgili!

Prof. Dr. Bülent Yılmaz

Ankara – 27 Ağustos 2021

Evet, evet bu yazı aşk üzerine değil; aşk ile ilgili bir “vaka” örneği belki.

“Örnek vaka” mı desek yoksa?

Biliyorum, özellikle genç arkadaşlar arasından “yine mi aynı şeyi söyleyeceksiniz?” diyenler olacaktır. Günümüzdekileri küçümseyip, “nerede o eski aşklar muhabbetine mi gireceksiniz?” yollu yakınmalar gelebilir! Yok, yok öyle değil, merak etmeyin! Geçmişe özlem, nostalji, geçmişteki kusurları görmeyip, geçmişi allayıp pullama, bugünü küçümseme değil yazacaklarım!

Neyse, uzatmayalım ve “sadede” gelelim!

Konu, değerli şairimiz Hasan Hüseyin Korkmazgil ve karısı ile ilgili. Geçen gün bir yazı okudum ve çok ilgimi çekti. Korkmazgil, bilirsiniz, “acıyı bal eyledik,” diyen şairimiz. Gerçekten ülkesi uğruna acı çekmiş, çektiklerine acıyı bal eyleyerek dayanmış belli ki. Zor, çok zor zamanlarda yine de iyiden, doğrudan, güzelden ve insandan yana yazmış hep. Umut olmaya çalışmış ülkesi için. 1984 yılında 57 yaşında Ankara’da veda etmiş yaşama.

Okuduğum yazıda ilgimi çeken nokta şu oldu: Karısı Azime Korkmazgil Hasan Hüseyin ile yürüdükleri yirmi yıllık yolun başlangıcı olan ilk bir yıllık süreçte (1963-1964) “birbirlerine her gün yazdıkları ve kavuşmaları sonrası ’kalın tahtadan yapılmış, içi çam sakızı kokulu’ asker valizine numaralayarak birlikte yerleştirdikleri mektupları” yayımlıyormuş. (G. U. Korkmazgil- Cumhuriyet Kitap, sayı: 1645. s.8).

Ne güzel!

Şimdi dikkat: Hasan Hüseyin, sevgilisine bir yıl içinde üç yüz yetmiş zarf dolusu bin sekiz yüz altmış sayfa, evet evet 370 mektup ve tam “1860” sayfa mektup yazmış. Sevgilisi, yani karısı da ona yüz seksen beş (185) zarf içinde bin üç yüz elli yedi (1357) sayfa mektup yazmış ve yüz on iki (112) karşılıklı telgraf çekilmiş.

Mektuplu günleri yaşayanlar, anımsayanlar bilir, kolay iş değildi mektup yazmak. Öyle şimdiki gibi bilgisayar tuşlarına vurarak, ekranda çıkıveren hazır sözcükleri tıklayarak falan olmuyordu. Kalem ile, el yazısı ile yazılıyordu. Zahmetliydi. Kağıt, kalem bul, zarf bul, postaneye git, kuyrukta bekle pul al yapıştır ve gönder. Sonra da yanıt beklemeye başla. Az buz iş değildi.

Evet, zaman geçti, koşullar değişti. Yazmak, yazışmak şimdi başka türlü yapılıyor. Elektronik mektuplaşma var artık. Eskisi gibi yapamayız elbette. Ama şunu düşünmeden ve sormadan edemiyorum açıkçası: Gerçekten şimdi sevgililer duygularını, yaşadıklarını bu kadar zahmete girerek elektronik yolla da olsa yazıyorlar mı birbirlerine? Yani 1860 sayfa tutacak kadar? Yoksa durumu sadece sessiz harfleri kullanarak, 140 karakterlik tweetlerle ve hatta yazmak yerine emojilerle mi “idare ediyorlar”? Bir yanağa öpücük emojisi, seni özledim, seni seviyorum emojisi ve iletişim tamam mı?

“Yok, yazmıyoruz ama her gün, her an saatlerce konuşuyoruz biz de! Artık konuşma, hem de görüntülü konuşma zamanı. Oturup sayfalarca yazacak halimiz yok herhalde! Biz de böyle yaşıyoruz aşklarımızı! O zamanlar öyleymiş, şimdi de böyle!” deyip, “Herkes Hasan Hüseyin ya da Azime Hanım gib ve onlar kadar yazmak zorunda mı, her aşk öyle mi olmalı, her aşkın kendine özgülüğü, farklılığı yok mu, her şey değişirken aşklar aynı kalabilir mi?” gibi sorular duyar gibiyim.

Bilemiyorum, konunun uzmanı değilim. Ancak düşünüyor ve ben de soruyorum: İçinde yaşadığımız hız, geçicilikler ve kolaycılıklar çağında aşkların da bundan nasibini almaması mümkün mü? Eğer öyleyse zahmetsiz, emeksiz, geçici, kolay olan aşk olur mu? Çağımızda aşka izin ve imkân var mı? Ve her şey değişse de aşkın çağlar boyunca değişmeyen bir özü yok mu?

Bizim cepheden de şimdiki gençler cephesinden de soru çok!

Ama ortada bir vaka var: Bir yılda yazılan ve 3217 sayfa tutan 555 mektup var! Aşk olmasa bu kadar olur muydu? Ve bu kadar zahmet, emek olmasaydı aşk olur muydu?

Derslerimde bazen öğrencilerime şakayla karışık söylüyorum: Size “seni seviyorum”u sesli harfleri bile kullanma zahmetine katlanmadan “Sn svyr!” gibi yazandan, bir de şiir okumayandan bir şey çıkmaz!

Ne dersiniz?

– Son –

Sayın Prof. Dr. Bülent Yılmaz Bey´in bu yazısı ilk kez 27 Ağustos 2021 tarihinde kendi blogunda paylaşılmıştır.

Kaynak: Aşk üzerine değil ama aşkla ilgili!

Blog: https://bulentyilmazblog.wordpress.com
 

İletişim:
Hacettepe Üniversitesi
Prof. Dr. Bülent Yılmaz
Edebiyat Fakültesi
Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü Başkanı
06532 Beytepe, Ankara
Tel: 90 312 297 82 00 – 05
E-Mail: byilmaz@hacettepe.edu.tr

Network´umuza vermiş olduğu değerli katkılarından dolayı saygıdeğer hocamız Sayın Prof. Dr. Bülent Yılmaz Bey´e çok teşekkür ederiz. Elinize ve kaleminize sağlık!

Başlık altındaki görsel, ABD´nin Nevada eyaletinde Las Vegas kentinde yaşayan Meksikalı fotoğrafçı Oscar Picazo beye aittir. Kendisinin web sitemiz ve network kurucusumuz Çiğdem Gül´e vermiş olduğu genel izniyle paylaşılmıştır. Oscar Bey´e çok teşekkür ederiz.

Der Beitrag Prof. Dr. Bülent Yılmaz: Aşk üzerine değil ama aşkla ilgili! erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

We – the team of the “Intercultural Network for the Gifted” – are proud to announce our participation in Side Fashion Week in London on February 15, 2020 which was represented by our team member and cooperation partner Zarya Azadi. Ms. Zarya Azadi is an international Yazidi model and human rights activist for woman.

We would like to thank Ms. Zarya Azadi and Ms. Savîta Kayê, the founder and CEO of the House of iKons, for the great cooperation.

Due to the global corona pandemic, which has been going on for half a year, and its restrictions, this article will be published with a delay.

In the following text, Ms. Zarya Azadi gives us important informations and describes her impressions of the Side Fashion Week.

LONDON

Our participation in London Fashion Week 02/2020

Written by Zarya Azadi 

Germany, August 17, 2020 

In February 2020 the Fashion Week started again in London and around the world. Just like the other ‘Big Four’ major fashion weeks along with Milan, Paris and New York, also London kick-started its fashion festival showcasing over 250 designers to a global audience of influential media and retailers. The aim of the fashion weeks is to showcase the newest collections to potential buyers. The fashion weeks take place twice a year in February and September. The so called ‘official fashion shows’ during the fashion weeks are reserved for invited guests and members of the fashion industry which are very difficult for outsiders to get in or even participate. These are the crème de la crème of the fashion industry including well known high fashion top designers like Gucci, Armani, Dolce& Gabana & Co. These well-established top designers don’t need to be introduced to the world anymore as they are already household names and which are very difficult to compete with as young and emerging designers. That is why Fashionistas around the world have started creating their own fashion shows during these fashion weeks, the so called ‘side shows’, to give a platform to those newcomers in the fashion industry to brand themselves. So is the House of iKons Fashion Show in London where I not only run the catwalk as a fashion model but also launched my own campaign ‘Evolve Your Heritage’ to fight for women’s rights and equality.

The “Intercultural Network for the Gifted” not only deals with IQ, but also introduces all areas of life and cultures.
I am very happy to be part of the network and to be able to represent it at t the House of iKons at my stand in the exhibition show room.

The concept of the House of iKons Fashion Show is to give emerging designers and other creatives a platform to launch their clothing line and express their arts in many different forms and bring it to the next level. With its unique concept the House of iKons has been very successful since the launch in London in 2014. The founder of the House of iKons is Ms Savîta Kayê under the Lady K Production, who successfully draws in fantastic crowds to its independent show. “We will continue each season highlighting beauty and creativity not just in design and music but for ALL regardless of ethnicity, size, shape and sexual orientation; as everyone has the right to feel and look good, feel confident about who they are in the HERE & NOW!! Everyone has that right and we will continue to push boundaries and stereotypes… we are still a small drop in this BIG OCEAN… But we will continue to create a storm and bring beauty and creativity to who ever you are, where ever you are, from around the world.” This statement of Ms Savîta Kayê has made me want to work with her even more, not just as a fashion model but especially for my own campaign ‘Evolve Your Heritage’. Together with the House of iKons Fashion Team we organised and planned my editorial photo shoot highlighting women’s oppression with the title ‘Red Ribbon’. I am very pleased that my ‘Red Ribbon’ editorial photo shoot came out exactly as I versioned, soft but powerful and of course with a strong message. The ‘Red Ribbon’ symbolises the virginity of a woman at the wedding ceremony and has to be worn around the bride’s waist to be shown to the community. It is an ancient tradition in many different cultures around the world as it was believed as a proof of paternity test. But unfortunately this tradition turned into an oppression and was used to downgrade women if they weren’t virgins anymore as the worth of those women was no longer valued. In these cultures the honour of a family is considered to be damaged if the woman is no longer a virgin. This is still current to this date. The honour of a family needs to be re-defined in the 21st century in my opinion. Hence the reason for my campaign ‘Evolve Your Heritage’. Maintain your culture but change ancient traditions for the sake of humanity.

I have therefore joined the NGO Mundo Cooperante from Spain as a partner and an ambassador to fight against FGM (Female Genital Mutilation), child marriage and forced marriage in Kenia and Tanzania. Unfortunately FGM is also being practised in the Muslim Kurdish region in Iraq.

I represented also the Mundo Cooperante at the House of iKons at my stand in the exhibition show room.

I purchased 200 Maasai Bracelts against FGM from Mundo Cooperante and cooperated them in my campaign ’Evolve Your Heritage’ and ’Red Ribbon’. As a sponsor of the House of iKons, I filled the goody bags with my own ‘Red Ribbon Pins’, the Maasai Bracelets and flyers about my campaign, charity organisation and the network. I am the first international Yazidi Kurd to run the catwalk at the House of iKons and I am dedicated in supporting other Kurdish and Yazidi artists to achieve the same. I believe we can create new opportunities for our community in order to grow, evolve and move forward as one nation regardless of our differences.
I will be sponsoring the House of iKons again next February 2021 and even planning a new project for a solo segment to represent the ‘Hidden Beauty of Kurdistan’.
The fashion platform is such a beautiful, creative and unique way to highlight important issues and I will continue in doing so.

Images © 2020 Courtesy of Zarya Azadi (Germany) & Savîta Kayê (London / England)

Image 3: Roll-Up Display of our Intercultural Network For The Highly Gifted © 2020 Çiğdem Gül (Wuppertal / Germany)

Der Beitrag LONDON: Our participation in Fashion Week 02/2020 erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

Üstün zekâlı ve üstün yetenekli bireylerin sonu gelmeyen soruları bir ömür boyu sürer. Hatta onlara verilecek cevaplar, sorular da olabilir. Bu bireyler sorularına her zaman cevap beklemezler. Onlar aslında ihtiyac duydukları
soruların izini takip etmek isterler. Bu yüzden habire soru soran bu bireyleri lütfen frenlemeyin…

Çiğdem Gül – 27.08.2017

Bu makaleyi okumanızı tavsiye ediyorum…

https://ustunzekalilar.org/tr/Makaleler/Icerik/130-Sonu-Gelmeyen-Sorular

Görsel / Bild / Picture thanks to © Oscar Picazo

Der Beitrag Üstün zekâlı ve üstün yetenekli bireylerin sonu gelmeyen soruları erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

Analytical people feel that, on an intellectual level, emotional people are as slow as a snail.

Emotional people feel that, on an emotional level, analytical people are as slow as a snail.

People who are highly gifted and also highly sensitive, are on both an analytical and an emotional level as fast as a Ferrari.
And they are often just annoyed, bored and do not feel understood by the rest of the world

Therefore, we should tolerate, accept and respect the uniqueness and otherness of others.

Kopfmenschen empfinden Gefühlsmenschen auf der geistigen Ebene so langsam wie eine Schnecke.

Gefühlsmenschen empfinden Kopfmenschen auf der Gefühlsebene und in der Gefühlssprache so langsam wie eine Schnecke.

Hochbegabte, die zugleich auch hochsensibel sind, sind sowohl auf der geistigen Ebene als auch auf der Gefühlsebene so schnell wie ein Ferrari.
Und sie sind oftmals einfach genervt, gelangweilt und fühlen sich nicht verstanden von der Rest der Welt.

Daher sollten wir die Einzigartigkeit und die Andersartigkeit der anderen tolerieren, akzeptieren und respektieren.

Genelde mantıklarıyla hareket eden mantıklı insanlar,  duygularıyla hareket eden duygusal insanları
bir salyangoz misali akıl ve mantık seviyesinde yavaş olduklarını hissederler.

Genelde duygularıyla hareket eden duygusal insanlar, mantıklarıyla hareket eden mantıklı insanları
bir salyangoz misali duygusal seviyede yavaş olduklarını hissederler.

Üstün zekâlı, üstün yetenekli ve aynı zamanda üstün hassas insanlar, mantığıyla duygularını en üst seviyede birleştirme kaabiliyetine sahiptirler. Hem mantık hemde duygusal zeka seviyelerinde bir Ferrari aracı kadar hızlıdırlar. Bu yüzden kendileri gibi sayılı ve böyle olmayan insanlardan çok çabuk sıkılırlar. Kendilerinin dünyada yeterince anlaşılmadıklarıni hissedebilirler.

Her insan özeldir. Birbirimizin farklılığını hoş görmeli, kabul etmeli ve saygı duymalıyız.

© Çiğdem Gül

 16.08.2018

Founder & Moderator
of the Intercultural Network For The Highly Gifted

Economist

Change Management Consultant

Business Coach

Intercultural Coach For The Highly Gifted

Online Marketing Manager

Freelance Journalist

http://cigdemguel.de/

https://interkulturellhochbegabte.blogspot.com/

Bild / Picture thanks to © Margarita Kareva (Russia)

Der Beitrag Çiğdem Gül: Analytical and emotional people erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

„Başımı alıp gitsem, dağlar öksüz kalır.“

„If I went away,

the mountains would become orphans.“

„Wenn ich fortgehen würde,

würden die Berge als Waise zurückbleiben.“

© Çiğdem Gül – 27.03.2015

Görsel / Bild / Picture thanks to © Margarita Kareva (Russia)

Der Beitrag If I went away, the mountains would become orphans erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

Das Frühlingserwachen in Anatolien

Von Çiğdem Gül 

24. März 2010   

Liebes Tagebuch,

deine leeren und schneeweißen Seiten eröffnen mir den Zugang zu einer farbigen Welt voller Ereignisse, in der ich meine Gedanken wie eine Melodie tanzend zurücklassen kann.

Nun saß ich seit zehn Stunden mit wenig Unterbrechung vor meinem Notebook und arbeitete… Ich bin derzeit selbstständig als Rechtliche Berufsbetreuerin und hatte mir einen „Bürotag“ angesetzt. Zwischendurch schaute ich aus dem Fenster in Richtung Terrasse… Ich sah die ersten Knospen an den Ästen des einzigen jungen Baumes und freute mich so sehr auf den Frühling!

Meine Fantasiereise wurde unterbrochen, als mich meine jüngere kurdischstämmige Bekannte freudestrahlend und überglücklich anrief. Sie war am Vortag aus ihrer 10-tägigen Anatolienreise zurückgekehrt. Sie wollte einmal live erleben, wie ihre Landsleute das Neujahrsfest „Newroz“, das am 21. März jeden Jahres gefeiert wird, in Anatolien zelebrieren. Nicht nur mit den nachwirkenden Glücksgefühlen einer schönen und bedeutsamen Feier war sie zurückgekehrt, sondern auch mit der Erkenntnis im Gepäck, die ihr die wohlhabende Welt in der Zivilisation verblassen lässt. Sie selbst kommt ja aus einer Kultur, in der die Herzlichkeit großgeschrieben wird. Aber der Ausmaß und die Intensität der puren Natürlichkeit, Zufriedenheit und des Kollektivdenkens der Einheimischen, den von ihr bereisten Regionen Anatoliens, hätten meine Bekannte so sehr fasziniert, dass sie übersah, wie jedoch alles seinen hohen Preis hat.

…denn ich glaube nicht mehr an die heile Welt. Das Kollektiv-Denken ist zwar schön und vertreibt den Kollektiv-Egoismus, aber leider nur an der Oberfläche. Insbesondere in den Dörfern Anatoliens hat man als Außenstehende oftmals keinen Zugang, was hinter den Kulissen passiert, auch wenn man dieselbe Sprache spricht und dieselbe Kultur teilt. Ich wollte meiner Bekannte den Augenblick ihrer Freude nicht vermiesen. So sah sie nun seit elf Tagen die Welt mit anderen Augen, aber irgendwann würde sie diese wiederum mit weiteren „anderen Augen“ sehen… Es ist eben ein Entwicklungsprozess.

Ein Lächeln tanzte über meine Lippen hinweg, doch ich schwieg. Ich war tief versunken in Gedanken, als wollte ich der Gegenwart entfliehen. Meine Gedanken- und Phantasiereise führten mich nach Anatolien. Dort wird der Beginn des Frühjahres als ein Ereignis und als das Erwachen der Natur gefeiert. Die Frühlingsfeste in Asien und Europa sind bei den meisten Völkern und Kulturen reich an Motiven, die aus Erzählungen, Mythologien und Traditionen überliefert sind.
Die Christen in der Türkei bezeichnen dies als „Paskalya“ (= Ostern) und feiern ihn gemäß ihres Glaubens.

In Anatolien wird der Beginn des Frühlings in verschiedenen Regionen zu unterschiedlichen Zeiten gefeiert. Am weitesten verbreitet ist das Datum des 21. März, welches zeitlich mit dem Frühlingsanfang übereinstimmt und nach dem alten Kalender den Anfang eines Jahres signalisiert.

Der Frühlingsanfang steht symbolisch immer für eine innere und äußere Veränderung. Insbesondere in den ländlichen Regionen Anatoliens erlebt man die einheimischen Frauen singend bei ihrem großen Frühjahrsputz. Auf einigen Dörfern werden sogar die Wände der Häuser frisch weiß gestrichen – die Menschen reinigen sich damit symbolisch von der Vergangenheit und bereiten sich auf einen Neuanfang vor. Ich habe mir sagen lassen, dass zum Neujahrsfest in jeder Familie eine Süßspeise mit Rosinen, Feigen, Mandeln, Nüssen, Zimt, und Honig zubereitet wird. Man geht vor die Tür. Man geht mit Schritten und zufriedenen Blicken hinaus ins Freie. Die anatolischen Gedankenträger genießen die Natur und ihre Schönheit. Sie grillen meist Lamm am Spieß und vertreiben sich mit diversen Spielen und Unterhaltungen die Zeit.

Und ich drehte nun vergnügt meinen virtuellen Lammspieß am Bildschirm meines Laptops zwischen meinen Geschäftsbriefen… Jaaa!!!… Der Frühling kann kommen!… und mit ihm die farbenfrohen Schmetterlinge und alle weiteren Glücksgefühle!…;-)

Herzlichst

Çiğdem

Bild / Picture thanks to © Courtesy of Tigran Avetyan (Armenia)

Der Beitrag Das Frühlingserwachen in Anatolien erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

„Bir yıldız olduğunu bilirsen, karanlıktan korkmazsın.“

„Wenn du weißt, dass du ein Stern bist,

dann wirst du keine Angst vor der Dunkelheit haben.“

Verfasser unbekannt

Deutsche Übersetzung: Çiğdem Gül

Picture thanks to © Margarita Kareva (Russia)

Der Beitrag Wenn du weißt, dass du ein Stern bist, … erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

„Ey özle­nen zamanla şim­diki zaman ara­sında çır­pı­nan yeryüzü…
senin mut­suz­lu­ğun­dan başka bizi bu cehen­nem­den çıka­ra­cak bir bilgi var mı,
göz­yaş­la­rıyla sulan­mış o derin yal­nız­lık­la­rında…“

„Oh Du Welt, die zwischen ersehnter und gegenwärtiger Zeit flattert…
Gibt es ein anderes Wissen als Dein Unglücklichsein,
getränkt in den Tränen deiner tiefen Einsamkeit,
das uns aus dieser Hölle rettet…“

Şükrü Erbaş – Oggito, 2017
(Ein bedeutender türkischer Dichter)

Deutsche Übersetzung: Çiğdem Gül

Foto: Şükrü Erbaş

Der Beitrag Oh Du Welt, die zwischen ersehnter und gegenwärtiger Zeit flattert erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

„Mensa“ sözcüğü ne anlama gelir?

Mensa, Latincede masa anlamına gelir. Bunun sebebi Mensa’nın yuvarlak masa topluğu olması yani bireylerin ırk, renk, milliyet, yaş, politik görüş, eğitim, toplumsal durumlarının önemsiz olduğu bir yer olmasıdır.

Mensa 1946 yılında İngiltere’de bir Hukukçu olan Roland Berril’le bir Bilim Adamı ve Avukat olan Dr. Lance Ware tarafından kuruldu. Onlar parlak zekalı insanlardan oluşan bir topluluk kurmak istediler ve katılmanın tek koşulu yüksek IQ sahibi olduğunu ispatlamak olacaktı. Temel amaç, bugün olduğu gibi, hiçbir siyasi görüşe, dine, millete, ırka bağlı olmayan bir topluluk kurmaktı. Bu yüzden topluluk bugün hala hayatın her kısmından IQ seviyesi, en üst %2 ye giren her insanı kabul eder. Böylece bu kişilere kendileri gibi olan diğer insanlar ile dostluk kurma ve binlerce farklı sosyal etkinliğin parçası haline gelebilme şansı tanınır.

Mensa’nın fikri nedir?

Mensa; siyasi, dini, sosyal konuların hiçbirinde fikir sahibi değildir. Mensa çok farklı ülkelerden,çok farklı bakış açılarına sahip çok farklı üyelere sahiptir. Bu yüzden Mensa’nın bir fikre sahip olması onun herkesi kapsayan yapısına ters düşer. Ancak bireysel olarak Mensa üyeleri her konuda güçlü görüşlere sahiptir. Bir odada 12 Mensa üyesi varsa herhangi bir konuda en az 13 farklı fikir vardır.

Mensa’nın amaçları nedir?

Mensa’nın üç temel amacı vardır;
-İnsanlığın menfaati doğrultusunda insan zihnini tanımlar ve geliştirir.
-İnsan zihninin doğası, karakteristik özellikleri ve kullanımı ile ilgili araştırmaları teşvik eder ve destekler
-Üyelerine entelektüel ve sosyal fırsatlar sunar.

Mensa ne kadar yaygın?

Bugün dünyanın her yerinde yaklaşık 100 ülkede yaklaşık 100,000 Mensa üyesi vardır. Bu ülkelerin 40’ında aktif Mensa organizasyonları çalışmaktadır.

Mensa üyeleri nasıl insanlardır?

Aslında Mensa üyelerinin yüksek IQ dışında hiçbir ortak karakteristik özelliği yoktur. Kimileri için Mensa bir aile gibi hissettirirken, kimileri için sadece sosyal bir kulüptür. Mensa içinde yapılmış bir sürü evlilik vardır. Ancak pek çoğu için Mensa sadece zeka sergilenecek bir alandır. Mensa üyeleri genellikle iyi ilişkilere sahip, konuşmayı seven ve söyleyecek çok şeyi olan insanlardır.
Mensa’nın üyeleri için bir sınır vermek zor olsa da 4 yaşla 94 yaş arası denebilir. Ancak genel olarak üyelerimiz 20 ile 60 yaşları arasındadır. Bu kişilerin eğitim seviyesi sadece anaokulu mezunundan çift doktora yapmış bireylere kadar çeşitlilik gösterebilir. Çok fakir Mensa üyeleri olduğu gibi milyoner olanları da vardır. Bu çeşitlilik meslekler içinde geçerlidir. Mensa üyeleri arasında tır şoförlerinden profesörlere, bilim adamlarından itfaiyecilere, bilgisayar programcılarından çiftçilere, sanatçılara, askerlere, müzisyenlere, laborantlara, polislere, cam üfleyicilere… uzanan bitmeyen bir meslek listesi yazılabilir. Ünlü ve ödüllü Mensa üyeleri olduğu gibi adını hiç duymadıklarınız da var…

Mensa’ya nasıl girebilirim?

Mensa için IQ seviyesinin en üst %2 ye girmesi dışında bir koşul yoktur. Kabul edilen bir IQ testinin alınması şarttır. Üye alımında başka hiçbir kural yoktur.
IQ skoru yaygın olarak kullanılır ancak ortalama ölçüsü çok sık değişir. Değişik ölçü standartlarına sahip bir yığın test gezmektedir. Bir testte 132 diğer testte 148 e denk gelebilir. Hatta bazı testler IQ skorunu hiç kullanmazlar. Mensa bu karmaşayı önlemek için yüzde hesabıyla üye alıyor. Üye adayları bir testte genel nüfusun yüzde ikisine girmeli toplumun %98inden daha yüksek skor almalılar.

Genellikle Mensa’ya uygun olduğunu ispatlamanın iki yolu vardır: Mensa testini almak ya da kabul edilen başka bir testi almak… Zeka testleri arasında kabul ettiğimiz oldukça geniş bir grup test var.

Mensa’nın IQ testinden başka giriş yolu yoktur. Pek çok IQ testi 16 yaş altını ölçmez. Yaş sorununuz varsa bize ulaşıp bilgi almanızda fayda var.“

Kaynak

https://tr.wikipedia.org/wiki/Mensa

hhttp://www.gnoxis.com/mensa-turkiye-yuksek-zekali-insanlar-toplulugu-36735.html

Der Beitrag MENSA – Yüksek IQ Topluluğu erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.

Eserleri hakkında

İlham – yaratıcı bir an

“Ressamlık benim için resim ile sonuçlanan bir şey değil, üretici bir süreç demektir. Her ilhamın başlangıcı benim için hayatın içinden gelir. Bu anı yakalamak, tecrübeyle ilhamı bir arada buluşturmak ve gerçekleştirmek her sanatçının yolunu belirler. Ben gereç olarak ressam sehpası ve tuvalı tercih ediyorum. Resim yapma esnasında beyaz düzeyde oluşan eser belli bir tarz veya boyama tekniğiyle kısıtlı değildir. Yaşam ve evren, kısıtlamaların değil yayılımın sonucu demektir ve hayal gücümüzün dışındadır. Üreticilik içimde her zaman kendime doğru bir geziyi çağrıştırıyor ve meditasyon, dalgınlık ve düşüncelerin bir arada yansıması demektir. Herşeyden önce yaşama karşı hissettiğim derin sevginin ifadesidir. Bu yüzden eserlerimi, eğer izleyici kabul ederse şifa etkisi olan enerji aracı olarak görüyorum.“

Dünya ve sanat anlayışı

Werner Szendi sanatını yaşıyor ve genç yaşta üreticiliğini kanıtladı. “16. yaşımdan bu yana resim sanatları benim için hayatımın önemli bir parçası oldu. Aileme ve çevreme, benim sanata içten eğilim duymamı engellemedikleri için çok minnettarım. Bugüne kadar hayat arkadaşım da ressamlığıma eşlik ediyor, beni destekliyor ve hemen hemen her eserimin doğuşunun tanığı oluyor. O, her sanatçının kendisini süslemesini isteyen ilham perisinin ötesinde biri. Yapıcı yorumlamalarda bulunan, sanat eserlerimi ilk izleyen ve onları adlandırmamda yardımcı olan ve bu hususta önemli bir rol alandır.“ diye açıklıyor Szendi. Szendi`nin resimleri, atölyesini hiçbir zaman isimsiz terk etmiyor. “Evrendeki her varlık ancak adı konulduğunda canlanıyor. Yaratılış, isim verildiğinde ayrı bir kimliğe sahip oluyor.“ Sanatçı devam ediyor; “Biz tanıyoruz ve adlandırıyoruz. Bir resmin adı izleyici için yol gösterici demektir. İzleyiciye ilk hitaptır.“

Görünen malzemeler ve zihinsel enerjiler

Ressam Werner Szendi`nin özellikleri görünen çizimlerden ötesini kullanması. “Kendimi belli tarzlara, malzemelere simge ve biçimlere bağlamıyorum.“ Avusturya`lı sanatçı, daha çok İtalyan rönesans ustalarının ve onların eserlerinde görülen yaratıcı enerjilerinin yolunu takip ediyor. Szendi, görünen ve görünmeyen malzemelerle çalışıyor. Bizim gözümüz, Szendi`nin eserlerinde kullanmış olduğu sadece kurşun kalemi, akrilik boyayı, yağları, altın yaprakları, yarı kıymetli taşları görüyor. Doğrudan ruhumuza hitap ederek pozitif enerjiler aktarıyor. Bu yüzden, eserlerinin çoğu sağlık kuruluşlarınca talep ediliyor, doktor ve şifa uygulayıcıların muayenehanelerinde yer alıyor.

Sanatçının hayat hikayesi

Avusturya`lı sanatçı Werner Szendi 1966 senesinde Avusturya`nın Burgenland eyaletindeki Güssing`de doğdu. Gençliğini Güney Burgenland`da geçirdi ve oradaki doğanın ve kültürün kendisini derin düşüncelere kaptıran motivasyonlardan yararlandı. Kendini erken yaşta yaratıcı sanata verdi. 18 yaşında Szendi kırsal bölgedeki bir çok kiliseden gelen siparişler için resimler üretti. Kutsal sanatlarla uğraşması sayesinde genç ressam eski ustaların tekniklerini öğrendi. Bu güne kadar Leonardo da Vinci ve Michelangelo Buoanrotti`nin sınır tanımayan sanatsal ruhları Szendi`nin sanat anlayışını çok etkiledi. Doksanlı yıllarda Szendi değişik tarzlarda değişik konularda eserler üretmeye devam etti. Viyana`ya taşınmakla, Avusturya`da ve Türkiye`de ilk büyük sergilerini gerçekleştirdi. Aynı zamanda yurt içinde ve yurt dışında çeşitli sanat fuarlarına katıldı. Aktüel projeler, Szendi`yi gelecekte Almanya`ya ve daha çok Arap ülkelerine, özellikle Dubai`ye yönlendirecek. Sanatçı sosyal projeleri de destekliyor (http://projektalice.org) ve eserlerini kamusal alanlarda da sergiliyor (www.radissonblu.de/palaishotel-vienna). Resimleri kitap kapaklarında, afişlerde, müzikal ve diğer etkinliklerin duyurularında yer alıyor. 2005 yılında Szendi meşhur ARS NOVA SUISSE İsviçre Sanat Ödülünü alıyor. Werner Szendi Viyana`da yaşıyor ve çalışıyor.

Çeviren: Dr. Sanem Keser-Halper

Türkische Übersetzung: Frau Dr. Sanem Keser-Halper
Deutscher Originaltext über Werner Szendi: Journalistin Romana Kanzian

http://www.szendi.at/home/

https://www.facebook.com/pg/szendi.at/notes/

Görsel / Bilder / Pictures thanks to © Werner Szendi

Der Beitrag Viyanalı sanatçımız Werner Szendi hakkında erschien zuerst auf Intercultural Network For The Highly Gifted.